ضبط ویدیوکست با پریسا کامیار

پریسا کامیار، تهیه کننده فعال در زمینه تولید و پخش موسیقی هست که امروز به خیلی از آرتیست‌ها و خوانندگانی که قصد فعالیت در زمینه موسیقی را دارند کمک می‌کند.

در این قسمت از ویدیو کست نقطه اشتراک از پریسا کامیار دعوت کردیم تا با او مصاحبه‌ای را درباره دغدغه‌های هنرمندان موسیقی در پلاتوی استودیو فردا ضبط کنیم.

ضبط نقطه اشتراک با پریسا کامیار

 در این قسمت، ما درباره‌ی موضوعات مختلفی مثل راهکارهای بهتر کسب درامد و مسائل حقوقی در موسیقی گفتگو کردیم. خانم کامیار هم صبورانه به سوالات ما پاسخ دادند و تجربیاتشون رو با ما به اشتراک گذاشتند. در این اپیزود، همچنین از اهمیت پرسونال برندینگ و وظایف یک تهیه کننده موسیقی صحبت کردیم.

نسخه کامل این مصاحبه را می‌توانید از کانال یوتیوب استودیو فردا تماشا کنید.

گزارش پشت صحنه ضبط نقطه اشتراک با پریسا کامیار

حسام بیات: خانم پریسا کامیار سلام خیلی خوش اومدید به استودیو فردا

پریسا کامیار:

هر لحظه که تسلیمم در کارگه تقدیر

آرام‌تر از آهو بی باکترم از شیر

 هر لحظه که می‌کوشم در کار کنم تدبیر

رنج از پی رنج آید زنجیر پی زنجیر

 به نام خدا منم سلام عرض می‌کنم خدمتتون آقای بیات خیلی خوشحالم که این فرصت امروز دست داد در کنار شما و تیم حرفه‌ایتون امیدوارم که یک گفتگوی عالی با هم داشته باشیم.

گفتگو با پریسا کامیار در برنامه ویدیوکست نقطه اشتراک در پلاتوی استودیو فردا

حسام بیات: لطف شماست خیلی ممنونم که دعوت ما را قبول کردید همینجا برام سؤال شد من توی پست های شما توی کتاب شما این شعر رو دیدم چرا این شعر رو انتخاب کردید.

پریسا کامیار: من به چند تا المان در زندگیم خیلی اعتقاد دارم خیلی زیاد البته چارچوب اعتقادی من مشخصه ولی واقعا بعضی چیزها رو خودم اصلاً داخل نمی‌شم ورود نمی‌کنم بهش و یکی از اون‌ها برنامه‌ریزی هستش که خداوند برای انسان‌ها انجام داده گاهی اوقات ما به بعضی از مسائل خیلی اصرار داریم نمی‌دونیم مسیر چه خبر هست فقط اینکه یک چیزی تو ذهنمون میره و دوست داریم که خیلی زودتر بهش برسیم اما دیگه به هیچ چیز دیگه‌ای توجه نمی‌کنیم بعد حالا یا نمی‌رسیم بهش یا با رنج زیادی ممکنه مواجه بشیم اما چون این توی ذهن من چیده شده که خداوند در زمان مناسبش اون چیزی رو که ما می‌خوایم به بهترین شکل مناسبش بهمون میده بنابراین من رو در مقابل خیلی از اتفاقاتی که میفته و سختی هایی که در مسیر قرار میده تسلیم می‌کنه و چون تسلیم هستم پذیرش بعضی موضوعات برام خیلی راحت‌تر هست و اتفاقاً در زمان مناسبش اون اتفاق به بهترین حالت ممکن برام میفته به خاطر همین من معمولاً حالا چه همایش باشه چه کارگاهی داشته باشم و حتی شروع یک نشست کوتاه هم که داشته باشم با دوستان این همیشه سرلوحه شروع کارهای من هست.

حسام بیات: خیلی اتفاق قشنگی بود شما به عنوان تهیه کننده موسیقی و متخصص پرسنل برندینگ در حال حاضر اینجا تشریف دارید و خیلی ممنونم که دعوت ما رو پذیرفتین. ما امروز می‌خوایم در رابطه با آنچه در موسیقی می‌گذره صحبت بکنیم ببینید یک زمانی سلسله مراتبی وجود داشت یک مسیر مشخصی برای یک هنرمند موسیقی اصلا یک مستعد تلنت وجود داشت؛ اما اون چیزی که امروز ما توی در واقع سوشال مدیا میبینیم در رسانه‌های اجتماعی می‌بینیم، می‌بینیم که خیلی ها فعالیت رو خارج از این چارچوب دارند انجام میدن. می‌خوام از شما بپرسم که یک موسسه فرهنگی هنری و یک تهیه کننده که مسیر حقوقی رو به طور کاملاً جدی دنبال میکنه چه دیدگاهی نسبت به این وضعیت داره؟

پریسا کامیار: خواهش میکنم من یه کوچولو یه معرفی داشته باشم از خودم.

حسام بیات: خواهش میکنم.

جمشید بیات ترک و حسام بیات و مصطفی عرفانی در حال ضبط ویدیو کست نقطه اشتراک

پریسا کامیار: حالا دوستانی که دارن این نشست رو تماشا می‌کنن شاید یک علامت سوالی توی ذهنشون ایجاد شده باشه که پریسا کامیار؟ خب یه موسسه حقوقی، یک موسسه فرهنگی هنری، این‌ها با هم چه تناسبی دارند؟ من مدیرعامل موسسه فرهنگی هنری هستم و رئیس هیئت مدیره موسسه حقوقی؛ داستان از این قراره که چون مدیریت یک مجموعه حقوقی را من دارم انجام میدم از اونجایی که خب همسر من وکیل دادگستری هستش و من ۱۵ ساله که در کنار ایشون دارم فعالیت های حقوقی رو انجام میدم و کار اصلی ما در واقع در موسسه حقوقی، ثبت برند بوده در قسمت هنری هم خب بله چون من مدرس برندسازی هستم و دارم برندسازی فعالیت می‌کنم این‌ها رو اومدم در کنار همدیگه جوری سعی کردم بچینم که علاوه بر اینکه خودم تو مسیری که قرار دارم لذت ببرم و سعی کنم اون رسالتی که بر دوشم دارم به بهترین حالتش اجرا کنم یه کمکی هم به بچه‌های هنری و موزیک داشته باشم خیلی وقت که من با این بچه ها

حسام بیات: البته خیلی بیشتر کمک

پریسا کامیار: دیگه من خیلی وقته که با این بچه‌ها در ارتباط هستم و می‌دونید بچه‌های هنری خب یک فضای خاصی دارن خیلی دنبال چهارچوب و قواعد و مسائل حقوقی، اصلاً خودشونو درگیر این موضوعات نمی‌کنن. اونم به خاطر اون ذهنیت و دیدگاهی هستش که دارن خیلی طبیعیه البته و خیلی خاصن و من روحیاتشون رو خیلی می‌پذیرم و البته روحیات خیلی شکننده و ظریفی هم دارن. دیگه با این‌ها زندگی کردن و در کنارشون قرار گرفتن کمکشون کردن، حمایت کردن، اصلاً توی چارچوب خاصی باید باشه و خیلی سخته اما از اونجایی که خب ما با این بچه ها در ارتباط هستیم تو این مسیری که ما بودیم یک سری مشکلات مشابهی برای همه این بچه‌ها پیش میومد از جمله قراردادهایی که اینا می‌بستن تهیه‌کننده‌ها یا اسپانسرا خب دوست دارن که بچه‌ها دنبال برندسازی‌ان همونطور که همه انسان‌ها دنبال برندسازی هستن آرتیست‌ها هدفشون مشخصه من می‌خوام خواننده شم اما این خوانندگی براشون باز نشده این مسیره براشون روشن نشده؛ میگه من صدای خوبی دارم مستعد هستم، می‌خوام خواننده شم خب حالا یه نفر بیاد منو حمایت کنه. این یک نفری که قراره بیاد شما رو حمایت کنه باید یک سری امتیازاتی رو در شما ببینه خب طرف دو تا کار تولید می‌کنه انتظار داره که اسپانسر بیاد سراغش و کارش رو حمایت کنه میره توی قرارداد یک سری حالا رویا پردازی‌هایی برای این‌ها ایجاد میشه، اینکه دو سال دیگه روی استیجی، این کارو برات می‌کنیم و این‌ها اما معمولاً برای نمی‌خوام درصد آماری بگم ولی برای اکثر این بچه‌ها این اتفاقه نمی‌افته یعنی این‌ها میرن تو یک قرارداد عجیب و غریب بدون اینکه اطلاعات حقوقی نسبت به این موضوع داشته باشن و تولیداتی هم که قبلاً خودشون انجام می‌دادن با اختیار خودشون به مشکل برمی‌خوره کند می‌شه اون چیزی که تو ذهنشون هست انجام نمیشه، بعد همه اینا به چالش برمی‌خورن و برمی‌گردن سر نقطه اول که حالا چیکار کنیم از این قرارداد بیایم بیرون همه ی این اتفاقات باعث شد که حالا ما که تو مسیر هنری داریم فعالیت می‌کنیم و یک پیشینه حقوقی هم داریم به این بچه‌ها کمک کنیم تا با یک آگاهی بیشتری حداقل این کارها را انجام بدن. ایراد نداره اتفاقاً اینکه یک حامی باشه یک اسپانسرشیپی باشه که بتونه اینها رو حمایت بکنه خیلی خوبه و سرعت میده بهشون در روند رسیدن به اون هدفی که دارند اما بهتره همه این‌ها با آگاهی باشه این‌ها همه باعث شد که ما موسسه حقوقی و هنری رو در یک راستا تجمیع کنیم و بتونیم به بچه‌های آرتیست کمک کنیم .

حسام بیات: یعنی در واقع اگه بخوام بپرسم اینه که یک هنرمند عملاً تکلیفش با خودش مشخصه تو مرحله که میخواد خودش رو برند بکنه در واقع پرسنل برندینگ داره اتفاق میفته مسیر خودشو می‌شناسه اون ودیوئوش میشناسه کاملا مرحله دیسکاوری رو رد کرده اما اینقدر درگیری براش ایجاد میشه تو فیلدی که میخواد کار بکنه که از خیلی چیزها در واقع غافل میشه شما آیا میاد به اینا میگید که از کجا شروع کن، چیکار کن، فرایند اینه یا در واقع میاد به عنوان یک حامی کنار اینا قرار میگیرید مشاوره میدید از حقوقشون دفاع میکنید اینجا دقیقا چه اتفاقی میفته؟

پریسا کامیار: بذارید من این رو از زاویه برندینگ بهش نگاه کنم ببینید همون چیزی که گفتم توی چارچوب من هست نسبت به اینکه خداوند در بهترین زمانش بهترین اتفاق رو رقم میزنه به این هم خیلی اعتقاد دارم که هر کدوم از ما یک توانایی داریم شما اینو از خودت بپرس که آیا خداوند به یک انسان معمولی که حالا دو تا دست و دو تا پا داره و قدرت تکلم داره وقتی آفریده شد به این آفرینش گفت آفرین به خودش آفرین گفت قطعاً اینطوری نیست یک توانایی بوده، یک الماسی بوده در وجود و نهاد اون انسان که باعث شده خداوند به خودش آفرین بگه همین باید باعث بشه که ما تو ذهنمون بپرسیم که خب من چه توانایی دارم؟ یک آرتیست وقتی که قراره که اسم خودش رو بذاره آرتیست و به عنوان هنرمند حالا خواننده یا هر چیز دیگه‌ای معرفی کنه اول باید به اون توانایی‌هاش مسلط بشه بشناسه این‌ها رو به دیگران معرفی کنه. یک اتفاقی که بین بچه‌های آرتیست افتاده آقای بیات اینه که متاسفانه همین که میرم توی جمع دوستانه می‌شینن با همدیگه یک آوازی رو می‌خونن و نوازندگی می‌کنن اسم خودشو می‌ذاره آرتیست بعد میاد یه کار تولید می‌کنه دوباره تو جمع دوستانشونو پلی می‌کنه و خوشحاله از اینکه یک اثری رو تولید کرده اما آیا این فرهنگ سازی، از قبل انجام شده می‌دونی که باید این برندسازی رو پلکانی انجام بدی چرا یک آرتیستی ده سال فعالیت میکنه بعد همچنان ناراضی من حمایت نمیشم، من به هیچ جا نرسیدم، به اونجا که میخواستم نرسیدم، خب یه چیزی بوده یه جای کار می‌لنگیده. شما یه نقاش رو در نظر بگیر میاد میره سر کلاس در کنار یک استاد شروع می‌کنه به آموزش دیدن بعد از دو سال شاگردی اون استاد رو که می‌کنه خودش می‌شه یک استاد زبردست نقاش، حالا در کنار اون یه نفر دیگه میاد میره در کنار یک استاد نقاشی شروع می‌کنه به نقاشی یاد گرفتن ۱۰ سال می‌گذره همچنان داره درجا می‌زنه؛ می‌دونید چرا خودتون تا حالا به این فکر کردید که چرا بعضی از آدما توی اون کاری که میخوان موفق نیستند؟ چرا؟ چون دنیای امروز یک دنیای رقابتیه سرعت بسیار بالاست، سرعت در علم و تکنولوژی بسیار بالاست و اگر یک آرتیست نتونه خودش رو بروزرسانی بکنه قطعاً عقب می‌افته؛ معمولاً آرتیست‌ها خوب استارت می‌زنن با یک هیجان با یک انرژی زیادی شروع به کار می‌کنن، میان به یک جایی می‌رسن، استاپ می‌کنن ما برای اینکه پیشرفت کنیم باید الگو داشته باشیم باید یک بالادستی داشته باشیم باید نسبت به اون فضای کاری که داریم توش فعالیت می‌کنیم اطلاعات و دیتای کافی داشته باشیم.

حسام بیات: یه چیزی بپرسم ببخشید که حرف شما را قطع می کنم این مسیر برای یک آرتیست موسیقی به چه شکله؟ چند سال طول می‌کشه؟ یعنی مثل همون استاد است من می‌خوام اینجا این مورد مطرح کنم ما امروز نسل زد رو داریم آرتیست‌هایی که الان در واقع برند هستند تکلیف مشخصه از زحماتی که کشیدن، سرمایه گذاری که انجام شده، ولی نسل زد الان وانمیسته، سوشال مدیا رو داره، یوتیوب رو داره، اینستاگرامو داره و توییچ رو داره، بله این مسیر لزوماً حتی بهش فکر نمیکنه دنبالش میره خیلی راحتم نقد میشه.

پریسا کامیار: بخاطر همین بهتون گفتم که سرعت خیلی بالاست و اگر یه مقداری هوش و ذکاوتشون رو به کار بگیرن، اون دید زیرکانه رو داشته باشن خیلی می‌تونن موفق‌تر باشن. ببینید یک آرتیست همون دسته‌ای که شما می‌فرمایید اگر یک حامی مالی خوب پشتش باشه قطعا خیلی میتونه موفق تر باشه اما چرا دنبال اون چهارچوب نیستش. که حالا ما میگیم توی برندینگ باید از این چهارچوب بیای بالا سرعت خیلی زیاده، اگر بدونن که از کدوم زاویه می‌تونن وارد بشن خیلی بهتر می‌تونن پیشرفت کنن و البته بستگی به نوع فعالیت هم داره خب یک نفر دوست داره که توی فضای سنتی فعالیت کنه یه سری مراحلی که حالا محدودیت‌هایی هم داره این‌ها رو باید طی کنه تا بتونه.

حسام بیات: سناریویی رو بره جلو

پریسا کامیار: ولی خب نه بعضیا اینا براشون مهم نیست حالا من دوست دارم که یه مقداری گفتگومون رو جلوتر ببریم. من در مورد بعضی از مسائل دیگه‌ای صحبت کنم که شاید بتونه خیلی بیشتر کمک کنه حالا اینکه داستان عدم اطلاعات آرتیست‌ها رو پیش کشیدم برای اینکه باید یه فرهنگ سازی بشه، ما برای اینکه یک بچه‌ای رو بفرستیمش دانشگاه میگیم ابتدایی، راهنمایی، دبیرستان بعد دانشگاه؛ شما نمیتونید یه بچه ۸ ساله رو بفرستی مستقیم بره دانشگاه که همون دسته زدی هم که شما می‌فرمایید. بازم اون شاید به خاطر زبلی خودش بوده اطلاعات رو بیشتر به روزتر بوده. به دنیا وصلن این بچه ها ما اگر بتونیم موزیکمون رو، تولیدمون رو، اثرمون رو، به دنیا وصلش کنیم قطعاً اون رو میتونیم خیلی راحت‌تر به گوش مخاطب برسونیم. یکی از ایرادهایی که به بچه‌های آرتیست داخل ایران می‌گیرم اینه که یک گاردی دارن نسبت به پخش‌هاشون.

 حسام بیات: میشه مثال بزنید

پریسا کامیار :لطفاً یک آرتیست رو شما در نظر بگیر وقتی که می‌خواد یه کارو تولید بکنه حساسیت عجیب غریبی به خرج میده برای تولید اون اثر، ترانه سرام باید اینجوری باشه تنظیم کننده ام، میکس منم، کاورم، باید این شکلی باشه. حساسیت‌های خیلی زیادی رو به خرج میده برای اینکه کار تولید بشه خب حالا کار تولید شد؛ چه برنامه‌ای برای پخشش داری؟ اسم چهار نفر مثلاً فلانی برای گفتن که خوب پخش میزنه اگر بدهند فلانی برام پخش بزنه داخل ایران قطعاً کار من شنیده میشه و متأسفانه خب یک سری سوداگری‌هایی هم داره توی این بازار انجام میشه که نفعی برای آرتیست نداره و یک سری آدم ذینفع هستند اینجا و ضررش فقط داره به آرتیست میرسه یک مبلغی رو عنوان می‌کنن انقدر نرخ اگرشما هزینه کردی کارت دیده و شنیده میشه وگرنه اگر غیر از این بود که هیچی اصلا هیچ کارتم دیده نمیشه. خب طرف میاد یه هزینه‌ای هم انجام میده شما فکر کنید که حالا من چون از دیدگاه مادرانه بذارید بگم چون بچه دارم، دارم اینو میگم تو ذهنم این شکل گرفته من بچه‌دار شم به بچه‌م خیلی علاقه دارم این درسته که برم سر خیابون وایسم بگم که من نمی‌دونم از این بچه چه جوری نگهداری کنم؟ کی میتونه نگهداری کنه؟ بعد یه نفر بیاد بگه من می‌تونم بگم که خب ببر حالا نگهداری کن مگه همین قدر ارزشمند نیست اثر؟ یک آرتیست مگه همین قدر براش مهم نیست اگر یه کاری رو تولید می‌کنه مگه به اندازه یک بچه براش ارزش نداره مگه میشه شما کارو تولید کنی بعد بگن که خب چه‌جوری می‌خوای پخش بزنی بگی من نمیدونم فلان کسک گفتن خوب پخش میزنه فلان قدر میگه آقا برو هر کاری خواستی باهاش بکن.

me12 - استودیو فردا

حسام بیات: سوالی که اینجا مطرح میشه آیا در موارد حقوقی و در موارد قراردادها این رو آرتیست تعیین میکنه یا تهیه کننده اش؟

پریسا کامیار: خیلی از بچه‌های نونیم (No Name) تو قرارداد نیستند فقط صرف اینکه یه سری آدم‌ها دارن این کارو انجام میدن توی حیطه موزیک اونها میان این کارو انجام میده.

حسام بیات: مگه این کارو تهیه کننده نباید انجام بده؟

پریسا کامیار: نه خیلی از بچه‌های آرتیست هستند که خودشون کارو انجام میدن و خودشون هم حالا پخش رو انجام میدن ولی خب خیلی از تهیه کننده‌های ما هم هستند که نسبت به این موضوع بی اطلاع هستند اون‌ها هم نمی‌دونن. یعنی اسم چهار نفر رو شنیدن و فکر می‌کنن که اگر فقط کار رو بدیم دست این‌ها پخش خوبی می‌خوره؛ بعد پخش اینستاگرامی انجام میشه اینکه گفتم بچه‌ها گارد دارن برای اینکه فکر می‌کنن تنها پلتفرمی که می‌تونن ازاین طریقش دیده بشن فقط اینستاگرامه. اگر از طریق اینستاگرام کار ما دیده نشه هیچ جای دیگه‌ای این اتفاق نمی‌افته و این هم دلیلش اینه که اینا یه چهارچوبی کشیدن دور خودشون یه محدودیتی رو ایجاد کردن و با دنیا ارتباط ندارن در حالی که جالبه من اینو بهتون بگم که ما بالای ۱۲۰ تا پلتفرم داریم در کل دنیا حالا کاری ندارم به محدودیت‌ها و تحریم‌هایی که باعث شد یه مقدار دست و بال بچه‌های آرتیست بسته بشه ولی خب ما الان پلتفرم‌های خارجی داریم که از اون طریق می‌تونم خیلی خوب کارشون رو به گوش مخاطبشون برسونن و به عنوان آرتیست رسمی خودشون رو اعلام کنند و از همه مهمتر درآمدزایی داشته باشند. من با اینستاگرام مخالف نیستم چون واقعاً یکی از پلتفرم‌های مهمی که داخل ایران آرتیست می‌تونه از اون طریق خودش رو به دیگران معرفی کنه خب اینستاگرام این رو همه قبول دارن من هم قبول دارم اما اینستاگرام فقط به عنوان یک پلتفرمی که ما خودمون رو محدود کنیم و بگیم که از اینجا من می‌تونم خودم رو به دیگران معرفی کنم اینو اصلاً قبول ندارم برای اینکه شما آخه آرتیست یه سری چیزا تو ذهنشون هست مثلاً میگه که چهار سال دیگه می‌خوام برم خارج از کشور کنسرت برگزار کنن، چهار سال دیگه می‌خوان برن با فلان تیم خارج از کشور، شما وقتی که قرارهستش که خارج از کشور خارج از ایران یه کارهایی انجام بدی باید یه رزومه هنری داشته باشی باید به عنوان یک آرتیست رسمی شما رو بشناسنت که این اتفاق بیفته. رزومه هنری چه‌جوری تشکیل می‌شه شما برو تو اینستاگرام کار پخش کردم اینستاگرام ملاک خوبی نیست برای این کار اوکی شوآف خوبیه برای اینکه شما بخواید خودت رو معرفی کنی به دیگران اما اینکه صرف اینستاگرام نه صرف تلگرام نه طرف میره فلان قدر میده به فلان پخش کننده یه دفعه‌ای مثلاً براش ۴۰۰ هزار تا ویو می‌ره فلان قدر لایک می‌ره ۳۰۰ ۴۰۰ تا فالوور می‌گیره ۶ ماه بعد می‌بینید دوباره همه چی برگشت به حالت عادی فالوورها ریخت خب این نشون میده که کار اصولی انجام نشده که این اتفاق افتاده.

حسام بیات: بذارید اینجا من یه سوالی ازتون بپرسم ببینید شاید سوال خیلی فاندامنتالی باشه ولی بحث اینه که خوب شاید خیلی ها نمیدونن یا تهیه کننده چی کار می‌کنه شاید در واقع فقط نگاه می‌کنن که موسیقی پرودیوس می‌کنه پخش می‌کنه ما رو میبره رو استیج کنسرت چه امکانی به این تهیه کننده میده که این آرتیست میخواد اینطوری فکر بکنه؟

پریسا کامیار: خب اینا همش برمیگرده به عدم آگاهی یک آرتیست به اون رویای دست نیافتنی که فکر می‌کنه خودش تنهایی نمی‌تونه به هیچی برسه.

حسام بیات: چون شما ویترین روعملاً گفتید الان چیزی که ما به عنوان پروداکت آخر داریم میبینیم خیلی مسیر طی شده تا اینجا رسیده.

پریسا کامیار: بله دقیقا همینطوره ولی خب می‌دونید اگر یک آرتیست آگاهی قبلی داشته باشه؛ آیا این اتفاق براش میفته؟ من کسی رو داشتم که رفته تو قرارداد بهش گفتن دو سال دیگه فلان برنامه‌ای برات بمون رو استیجی بعد ۲ سال برگشته اومده قراردادی به من نشون داده وحشتناک که اصلاً هیچ جوری نمی‌تونسته از این قرارداد بیاد بیرون آیا بهتر نیست قبل از اینکه بخواد بره تو قرارداد بیاد با یه مشاور حقوقی صحبت بکنه بگه این قراردادی که من می‌خوام امضا بزنم آیا درست هست یا نه؟ من نمی‌خوام همه راهم بندازم گردن حالا کسانی که غیر از آرتیست هستن خیلی وقتا خود آرتیست‌ها مشکل سازن چرا برای اینکه شما آگاهی نداری و وقتی که بهت میگن که این امکانات رو برات میزاریم تا به این نقطه برسی میگی باشه چشم بسته میری اون قرارداد رو امضا می‌کنی تهیه‌کننده میاد تا یه جایی ساپورتت می‌کنه اما اون از قبل خب یک چیزایی رو تو قرارداد آورده ولی اگر شما اون رو نخوندی و نسبت بهش بی اطلاعی اون دیگه خب تقصیر فکر نمی‌کنم تهیه کننده باشه ما الان مشکل اساسی‌مون فرهنگ‌سازی برای آرتیست‌هاست هم توی تولید هم توی رفتن در قراردادها و مشکلات حقوقی که ممکنه بعداً بهش بر بخوره و دچار چالش بشن و هم توی پخش‌ها که من تازه تمرکزم میگم هرچقدر تولیدت داری زحمت میکشی براش روی پخش باید تمرکز بیشتری بذاری.

حسام بیات: این به این شکله که حتی ما الان می‌شنویم که خواننده های بزرگ که نزدیک ۲۰ ساله دارن فعالیت میکنن به این مشکلات میخورن اصلا چیز جدیدی نیستش. جوون‌ها وعده استیج رو میشنون وعده های مبالغ خیلی عجیب رو می‌شنوند و میرن توی کار گیر می‌کنن باز حالا مورد خوبی رو مطرح کردید برای پخش تو پلتفرم های بین المللی خب ما لزوماً هنرمندایی داریم که حتی تا الان استیج نرفتن بماند که نسل زد و در واقع تیمی که دارن با شما الان کار می‌کنن متمرکز هستند روی پخش این پلتفرم های بین المللی کسب درآمد توی فضای آنلاین این به چه صورت هستش الان

پریسا کامیار: اتفاقاً شیرین‌ترین قسمت بحثمون همینه آقای بیات هر چقدر که یک آرتیست اینو دارم با تاکید میگم هر چقدر که یک آرتیست برای تولید اثرش زحمت می‌کشه چند برابرش رو باید برای پخشش حساسیت به خرج بده و این خیلی مهمه چرا خب کار اصلی ما مالکیت معنویه تو بخش حقوق مالکیت معنوی یعنی چی؟ یعنی اینکه شما اون فکر و ایده‌ای که داری ازش حمایت بشه خب حالا قانون گذار اومده یک بستری رو فراهم کرده میگه آقا من حمایت می‌کنم ولی تو باید بدونی که چه جوری باید این رو در این مسیر قرار بدید تا از تو حمایت بشه این مالکیت معنوی به دو بخش تقسیم میشه یک بخشش که صنعتیه خب طرح صنعتی، لوگو، برند شرکت یا هر چیز دیگه‌ای که زیر مجموعه این داستانه شاخه بعدیش میشه حمایت قانونی از آثار هنری.

حسام بیات: این حالا درچارچوب ایران قابل دفاع هستش؟

پریسا کامیار: خدمتتون عرض می‌کنم الان، چند نفر از آرتیست‌های ما از این موضوع مطلع هستند اگر من بهشون بگم آقا از اثر شما حمایت قانونی میشه میگه یعنی چی خودشون همین داستان رو جدی نمی‌گیرن.

حسام بیات: اینو به چه شکل میبینید لیبل میبینید کپی رایت میبینید اینو لطفا بیشتر بازش کنید بحثش را.

پریسا کامیار: بله حتما شما وقتی که یه ماشین می‌خری میتونی بگی که من این ماشین رو ازش توی پارکینگ خونم نگهداری می‌کنم و این مدلی ازش بیمه می‌کنم. اینا یه منطقیه خب، قطعاً شما اون ماشین رو خریدی ازش استفاده بکنید دیگه موزیک هم دقیقاً همینه، لیبل یک جای معتبره برای اینکه شما موزیکت رو تحویل بدی اونجا ازش مراقبت بشه مادام العمر لیبل داستانش از این قرار هستش که یک ملجاءای برای اینکه آرتیست وقتی که موزیکش رو تولید میکنه میگه آقا شما بیا موزیک بده به من، من ازش مراقبت می‌کنم تمام حقوق مادی و معنوی رو برات ثبت می‌کنم و بهت تحویل میدم کپی رایتش رو برات می‌گیرم و اتفاق خوبی که برای آرتیست می‌افته وقتی موزیکش رو تحت یک لیبلی ثبت می‌کنه اینه که اولاً خیالش راحته که خودش پیگیری نمی‌کنه؛ اون لیبل تمام این مسیرو پروسه رو براش انجام میده میتونه حتی گزارش بیلان کاری ازش بگیره که خب بعد از شش ماه حالا چه اتفاقی برای من، موزیک من افتاد از لیبل بخواد که تبلیغات براش انجام بده جهان می‌شنوه کارش رو. وقتی که توی گوگل سرچ میشه اسم موزیک با نام آرتیست میاد بالا اینکه میگم توی گوگل خیلی از بچه‌ها میگن نه ما همین الانم کارمون رو منتشر کردیم این اتفاق نه اون توی سایت‌های داخلی شما اگر کارت رو ثبت جهانی انجام بدی در دور افتاده ترین نقطه هندوستان اگر یه نفر تو گوگل اسم موزیک شما رو سرچ کنه با نام آرتیست میاد بالا یعنی شما به عنوان یک آرتیست رسمی اسمت میاد بالا و برات رزومه هنری باز میشه؛ یعنی شما توی اسپاتیفای برات صفحه باز میشه توی ساند، کلا توی یوتیوب شما به عنوان آرتیست رسمی شناخته شدی میگن که خب حالا به چه درد ما می‌خوره اینا که همه تحریم هستن و دسترسی هم بهش نداریم و به چه کار ما می‌آد دلیلش اینه که ما فقط اینستاگرامو می‌شناسیم ما توی رستورانی رفتیم که هیچ منویی جلوی ما نذاشتن فقط به ما قورمه سبزی دادن هیچ حق انتخاب دیگه‌ای نداشتیم ولی اگر شما توی رستورانی بری که ۲۰ مدل غذا باشه هر بار بری باز قورمه سبزی می‌خوری قطعاً انتخاب می‌کنی پس من چرا باید این حق انتخاب رو از خودم بگیرم وقتی ۱۲۰ تا پلتفرم یا بیشتر در جهان وجود داره درسته از یک سری هاش ما می‌تونیم درآمدزایی داشته باشیم به خاطر محدودیت‌ها و مشکلاتی که حالا داریم تو هم تو فضای موزیک، هم نسبت به حالا شرایط اجتماعی که وجود داره اما به هر حال می‌تونیم کاری انجام بدیم اینجوری هم نیستش که بشینیم عقب بگیم که نه چون تحریمیم نه چون مشکل داریم هنر اینجوریه و موزیک حمایت نمیشه اصلاً هم این خبرا نیست برای اینکه خیلی هم از موزیک حمایت میشه حمایت قانونی میشه حق کپی رایتش برای شما گرفته میشه.

حسام بیات: ببخشید بذارید بپرسم که الان خب شما چه جوری سوء استفاده را تشخیص میدید در مقابل اون کلیم وامیستید و مسئله خوب دارید گلوبالش می‌کنید این شاید خیلی مسائل چالشی باشه ما داریم اول میگیم که خب این حمایت انجام میشه ولی خب یک هنرمند از کجا میتونه مطمئن باشه.

پریسا کامیار: که حمایت میشه از کارهاش.

حسام بیات: که اصلا  از اثرش سوء استفاده میشه حق رایتش پرداخت نمیشه خب این ممکنه در هزار جا استفاده بشه و استفاده تجاری بشه لزوما چطور میتونه این ترک بشه چطور میشه ازش دفاع بشه شما مثلا شناسایی می‌کنید یه جایی داره از این اشتباه استفاده می‌شه و می‌رید مثلا برای اون کلیم می‌کنید.

پریسا کامیار: وقتی که ما موزیک رو از آرتیست تحویل میگیریم و اون رو ثبتش می‌کنیم در واقع ثبت جهانی انجام شده یک تاریخ انتشاری رو می‌دیم از تایمی که ثبت شده اون موزیک از اون تایم دیگه متعلق به آرتیسته یه تایم انتشاری رو می‌دیم که حالا این تایم انتشار از سه چهار روز هستش تا ممکنه حالا چند ماه هم طول بکشه تاریخ انتشار به آرتیست می‌دیم که خب توی این تایم موزیک شما منتشر شده از اون زمانی که کار ثبت شده هر کس دیگه‌ای اگر بخواد بیاد از اون موزیک استفاده بکنه حق و حقوقش چون متعلق به آرتیست بوده درآمدزایی ایجاد میشه برای آرتیست یعنی اصلا اتفاق بدی نیست؛ اتفاقاً خیلی هم خوبه این کپی رایته بچه‌ها بعضیاشون نگران این موضوع هستن که خب ما نمی‌تونیم دیگه تو فضای اینستاگرام تبلیغات کنیم چون کپی رایت بهش میخوره چون دیگه هر کسی نمیتونه توی برای تولید محتوا و توی این فضا ازش استفاده کنه نه اینا ایرادی نداره اولاً که ما برای اونم یک راه حلی داریم که از این باب به بچه‌ها من قول میدم که شما می‌تونید تبلیغات اینستاگرام انجام بدید اما حق کپی رایت رو هم داشته باشید اما به این فکر کنید که چقدرخوشایند اگر یه نفر می‌خواد موزیک شما رو استفاده بکنه می‌دونه که این موزیک به نام فلان آرتیست ثبت شده و من دارم با اجازه اون آرتیست از این موزیک استفاده می‌کنم حالا یا برای تولید محتوا یا برای حالا هر چیز دیگه‌ای خب این خیلی خوبه شما مثلاً یه چیزی داشته باشیم مال خودت باشه اعلام کنی بده حالا من از مزایاش گفتم از اینکه ثبت نشه کار یه مقدار صحبت کنه من میگم تو پلتفرم بذاریم این حسن رو داره این امتیاز رو داره.

حسام بیات: نمونه واقعی داره یادمه پارسال این آهنگ معروفی که وایرال شد و خیلی مسئله بزرگی پیدا کرد به نام یکی دیگه ثبت شد تا آمدن به نام خود ش ثبت کنن چه داستان ها پیش اومد.

پریسا کامیار: میدونید خیلی از مراجعین من الان بچه هایی که میان کیا هستن بچه‌هایی که تقریباً متوسط به بالا کسایی که هزینه‌های خوب برای تولید و پخش‌های داخلی می‌کنن یه روز یکی اومد سراسیمه و هراسون که خانم کامیار من یک پخش خیلی بزرگی زدم بابت فلان پستم الان پستم تو پیجم نیست چی شده من فقط چون که خیلی ناراحتی این موضوع بودم پرسیدم که از بچه‌ها که چه اتفاقی افتاده خیلیاشون نمی‌دونستن یه نفر به من گفتش که برو مثلاً فلان آدم می‌تونه شاید کمکت کنه گفتم چیکار کردی گفت زمانی که برای پخشش چیکار کردی گفت هیچی به من گفتن که به فلان آدم بده خیلی خوب میتونه برات پخش بزنه و تو اینستاگرام بازخورد خیلی خوبی داشته باشی گفتم خب چیکار کردی گفت هیچی به من گفتش که کجاها بذارمش گفتم هرجا که می‌تونی تو هر پلتفرمی که می‌تونی بذار گفتم بعد پیگیری گفت دیگه هیچی دیگه من هیچ پیگیری نکردم حالا شاید اون موقع مثلاً به من میگفتش که ۵۰۰ ۶۰۰ هزار تا ویو خورده بود ۷۰ ،۸۰ میلیون تومن هزینه کرده بود بابت این پخش و حالا پست توی پیجش نبود و نمی‌دونست چه اتفاقی افتاده. متاسفانه یک سری از افراد سودجو چون نسبت به این موضوع اطلاعات پیدا کردن از این داستان دارن سوءاستفاده می‌کنن سوء استفاده هم از این قراره که میرن موزیک‌هایی که حالا لول بالاتری داره رو انتخاب می‌کنن این‌ها رو تو صفحه یوتیوب خودشون به نام خودشون ثبت می‌کنند نفعش برای اون‌ها میشه اینکه صفحه یوتیوبش فعال میشه هر روز بدون اطلاع آرتیست یه موزیکی رو برمی‌دارن توی یوتیوب خودشون ثبتش می‌کنن یه یوتیوب فعال که براشون درآمدزایی داره و چون ثبتش کردن کپی رایت گرفتن کپی رایت به نام خودشونه و آرتیستم نسبت به این موضوع بی خبره به همین دلیل کپی رایت خورده و اون پست ریمو شده از توی پیج آرتیست می‌تونیم برش گردونیم یه مقدار داستان داره ولی اگه برگردونیم فقط اینکه شما برش گردوندی برای خودت اون درآمدی که درآمد اولیه‌ای که ایجاد شده دیگه هیچ دسترسی بهش نداری و عملاً توی این مدتی که موزیک هم از دسترس خارج شده نمی‌دونی چه بلایی سرش اومده بعد خیلی از اینا مثلاً از بعضی از پلتفرم ها برداشته میشه تو بعضی از پلتفرم ها میمونه ناقص منتشر میشه دوباره و اینا خب یه دغدغه‌هاییه که برای آرتیست بعداً پیش میاد و بچه‌ها توی پخش این مشکلات رو نمی‌دونن فقط اسم سه چهار نفرو شنیدن که می‌دیم خوب پخش می‌زنن اما اینا اشکالاتیه که بعداً برای این‌ها پیش میاد.

حسام بیات: الان برای هنرمند ما یا در واقع حالا داریم مدل ایرانی‌شو الان صحبت می‌کنیم کدوم فضا جذاب‌تره اینه که بیاد با یه تهیه کننده مسیری رو بره کنسرت رو تجربه کنه یا تو همین پلتفرم ها بیاد به درآمد آنلاین کار بکنه در واقع ثبت رو انجام بده یک مدیای خیلی قوی برای خودش بسازه مخاطب های خودشو داشته باشه و یه مسیرو ادامه بده.

پریسا کامیار: ما خیلی از آرتیست ها رو هم داریم که الان هر دوی این کار دارن با هم انجام میدن.

حسام بیات: ولی برای مدت زیادی نمی‌گذره ازش خیلی جدید به نظر میرسه.

پریسا کامیار: ببینید آخه ثبت در پلتفرم ها اصلا هیچ منافاتی با اینکه شما فعالیت داخل ایران و کنسرت اینا داشته باشی نداره شما وقتی که میخوای یک مجوز بگیری برای یک اثری میری سراغ وزارت ارشاد دیگه کاری که خود ما الان داریم انجام میدیم برای تولیداتمون مجوزی می گیریم برای اینکه اجازه داشته باشیم که حالا اگر کنسرتی قرار شد برگزار شه من برم کارم رو به راحتی اونجا حالا بدون مشکلی اجرا کنم. کاری که توی پلتفرم‌ها انجام می‌شه همون ثبته ولی به صورت بین‌المللی و اتفاقاً درآمدزایی خب برای یک آرتیستی که حالا تحت قرارداد هست و با تهیه کننده کار می‌کنه این بحث کنسرت‌هاش می‌تونه داخلی و درآمدزایی داشته باشه و بحث پلتفرم‌هاش هم به صورت خارجی این‌ها اصلاً با همدیگه بی‌ربط نیستند و شما از اون طریق پلتفرم‌ها فقط اینکه به عنوان آرتیست رسمی ثبت کردین نامه خودت رو و داری فعالیت بین‌المللی انجام میدی وگرنه هیچ مناقاتی با همدیگه ندارن

حسام بیات: اما الان مدل موفقی هم تو ایران داریم که شما بتونید مثال بزنید.

پریسا کامیار: آرتیست های که مجاز دارن فعالیت می‌کنن.

حسام بیات: بله

پریسا کامیار: تقریباً من می‌تونم بگم اکثر آرتیست‌هایی که اسمشون رو ما شنیدیم و مرتب دارن کنسرت برگزار می‌کنن این‌ها همه کسایی هستن که در پلتفرم‌ها هم خیلی موفق بودن صفحه یوتیوب خیلی خوب، بازدید خوردن اونور خیلی خوب استریم خوردن، استریم گرفتن و تونستن به درآمدزایی خیلی فوق‌العاده‌ای هم برسن. اتفاقاً این بحث پلتفرم‌ها تو قرارداد تهیه کننده‌ها یه چیزی که خیلی روش تاکید می‌کنند همین پلتفرم ست چون اگه قرار باشه که یک آرتیستی رو به استیج برسونن مسلماً بازدید خیلی خوبی از کاراش می‌گیرن این رو همشون دارن توی قراردادشون چون از اونور می‌دونن درآمدزایی خیلی خوبی براشون داره بعد درآمد ارزی دیگه به هر حال وقتی که شما درآمد دلاری یورویی داشته باشی خب مسلماً برات منفعت داره دیگه.

حسام بیات: خب الان غیر از این پلتفرم ها چه راه دیگه‌ای براشون وجود داره یعنی میتونن در واقع از طریق همین سرمایه گذاری بکنن در خارج کنسرت داشته باشند یا همون مسیر حقوقی رو در واقع میرن.

پریسا کامیار: ببینید وقتی که ثبت بین المللی میشه کارشون در پلتفرم ها یک رزومه‌ای براشون ایجاد میشه اما باید به یه چیزی دقت کنن با یک کار یا دو کار و سه کار هیچ اتفاقی برای هیچ آرتیستی نمی‌افته همون اتفاقی که توی فعالیت‌های داخلی ایران میفته خارج هم همینطوره وقتی یه کار توی پلتفرم ثبت میشه طرف میاد توی یوتیوب نگاه میکنه کار رو از اون کار خوشش میاد خب مسلماً می‌ره سراغ کارای بعدی اون آرتیست هم می‌گرده بنابراین همه آرتیست ها باید یک برنامه و پلن منظم و مستمری از تولیداتشون داشته باشن و یوتیوب امروز یکی از پلتفرم‌هاییه که خیلی خوب داره درآمدزایی ایجاد می‌کنه خب ببینید مثلاً اون بحث اینستاگرامی که من قبلاً گفتم بهتون خیلی خوبه ولی خب نهایتش اینه که شما اینستاگرام پخش نیست تبلیغاته نهایت تو ۲۴ ساعت یا ۴۸ ساعت خب میان یه کارت رو توی ویترین می‌ذاری و به همه نمایش میدی ولی توی یوتیوب اولاً که این یک پرونده بازیه که تایم نداره اینکه شما بگی مثلاً سه روز چهار روز یک هفته نه این یه چیزیه که خب تا ابد هستش و به نسل‌های بعدی شما وقتی امروز یه کاری رو به نام خودت ثبت می‌کنی نسل بعدیتم می‌تونه بیاد ادعا کنه که این کار برای پدربزرگ من بوده بیمه کردی دیگه از این طریق شما موزیکت رو بیمه کردی و از طرفی هم خب ما موزیکی هم داشتیم که امروز ثبت شده ۲۰ سال دیگه بنا به فضای موزیکی و درخواستی که تقاضایی که در واقع مخاطب از اون فضای مارکت داشتی یا ۲۰ سال دیگه اومده ترند شده و اون موقع به درآمدزایی افتاده ما باید با این دید هم بهش نگاه کنیم که ممکنه چند سال این اتفاق نیفته ولی یه دفعه هم به درآمدزایی بیفته.

حسام بیات: و حقوقش حفظ بشه.

پریسا کامیار: دقیقا همینطوره.

حسام بیات: یه مسئله که اینجا الان وجود داره سطح تولیداتی که توی ایران اتفاق میفته با توجه به اینکه زبان فارسی نسبت به اشل جهانی از اون اسکیل بازار تفاوت های خیلی بزرگی داره در اشل جهانی ما میتونیم بگیم که موسیقی ها بیشتر پروموت میشن ولی در واقع زبان فارسی فقط مارکت ایرانی زبان و فارسی زبان رو داره چیکار میکنن هنرمندا که میتونن آثارشون در اسکیل جهانی ارائه بکنند؟

پریسا کامیار: خیلی سوال خوبی رو مطرح کردید آقای بیات برای اینکه واقعا یکی از دغدغه هایی که بچه ها دارند همینه که خب حالا ما اومدیم و ثبت جهانی رو هم انجام دادیم چه اتفاقی برامون میفته واقعا به این معرفی ما و به دیده و شنیده شدن کارمون کمکی می‌کنه آیا، خب ما یک سری مشکلات رو داریم متاسفانه نسبت به تحریم‌هایی که هست و دسترسی به پلتفرم هایی که وجود داره اما اگر قرار باشه که صرفاً از این بعد به داستان نگاه کنیم خب باید بشینیم یه گوشه‌ای رو بگیم که چون که دنیا ما رو نمیتونه درست ببینه پس منم فعالیتی نکنم یا باید با این منطق پیش بریم یا اینکه بگیم نه به هر حال من میتونم از طریق پلتفرم ها خودم رو به بازار جهانی وصل کنم. بچه هایی که میخوان کار تولید کنن اگر کارشون استمرار داشته باشه یعنی بر اساس یک پلن مشخصی کار را تولید کنند و این کار اگر یه رفتش و توی بازار جهانی یه نفر از یه کار خوشش اومد قطعاً میاد سراغ کارهای دیگه هنرمند هم میگرده و این می‌تونه خیلی کمک بکنه بهشون و مورد دیگه اینه که باید مخصوصاً تنظیم یک موزیک به بازار جهانی نزدیک باشه اگر ما قرار باشه که یک گاردی داشته باشیم نسبت به تنظیم‌های قدیم و قبلیمون خب مسلماً افرادی که می‌خوان اون کارو گوش کنن آدمایی هستند که خیلی به روز نشدن.

حسام بیات: این تنظیم باید ترند باشه یا از نظر تکنیکال درست باشه

پریسا کامیار: از نظر تکنیک باید به بازار جهانی الان مثلاً کاری که کارهای موزیک رپ الان خیلی بهتر داره توی پلتفرم ها جواب میگیره نسبت به کارهای پاپ.

حسام بیات: مثلاً تو کدوم پلتفرم ها خیلی اوضاع درآمد جذاب به نظر میرسه؟

پریسا کامیار: برای ایرانی‌ها چون همه پلتفرم‌ها در دسترسشون نیست پلتفرم‌هایی که می‌تونه درآمدزایی خوبی براشون داشته باشه یوتیوب در وهله اول، یوتیوب موزیک سانگ‌کلاد و اسپاتیفای، این‌ها پلتفرم‌هایی هستند که وضعیتشون نسبت به بقیه بهتره و می‌تونن از این طریق خب کار رو حالا به گوش مخاطب برسونن و کارشون رو معرفی کنن.

حسام بیات: حتی می‌بینیم دیگه تو توییچ هم اجرای زنده میکنن کارهای خیلی استریمینگ انجام میدن. ولی خب هنرمند ممکنه بره اصلا بگه خودم لیبل میگیرم خودم این کارها رو انجام میدم لزوماً با یه موسسه حقوقی هماهنگ نمیشم و این کارها را انجام نمیدم می خوام در واقع این رو بگید که وقتی یه کپی رایت میاد برای اثر میگیرن چه اتفاقی میفته؟

پریسا کامیار: اولاً که یه آرتیست واقعا می‌تونه خودش این کارو انجام بده شما می‌تونی به تنهایی بری کارت رو ثبت جهانیش بکنی و صفحات یوتیوب، اسپاتیفای، سانگ‌کلاد هم داشته باشید من به بچه‌هام پیشنهاد می‌کنم، می‌گم که بعضیا خیلی گارد دارن که مثلاً شما الان دارید چیکار می‌کنید ما خودمونم می‌تونیم خیلی راحت این کارو انجام بدیم بله ثبت کردن موزیک شما در بازار جهانی یه دکمه است شما موزیک می‌زنی کارو ثبت می‌کنی و تمام اما نیتت چیه می‌خوای که این کار رو نشون بدی به دنیا دیگه از چه طریقی می‌خوای نشون بدی.

حسام بیات: یعنی بحث هزینه نیست. هزینه خاصی داره، خیلی سنگینه، عجیب غریبه؟

پریسا کامیار: نه اتفافا در مورد هزینه هم صحبت می کنیم با هم بحثمون نشون دادن کاره شما اگر یه ویترین بزرگی داشته باشی فقط تک کار خودت رو بذاری اونجا به چشم میاد یا اینکه یک ویترینی از موزیک‌های مختلفی باشه طرف بیاد نگاه کنه این رو از این موزیک خوشش اومد ناخودآگاه موزیک قبلی هم که پخش شده رو سرچ می‌کنه نگاه می‌کنه بعدیش رو همینطور اگه یه ویترین شلوغ و فعالی باشه مسلماً کار شما اونجا بهتر دیده میشه خب از طرف دیگه شما کارو ثبت کردی بحث درآمدست دیگه می‌خوای یه درآمدی داشته باشی بسم الله میگن که آقا کار میگن اگه تو یوتیوب کار بذاری ثبت بشه درآمدزایی داره خب رفتی ثبتش کردی چه‌جوری می‌خوای این درآمد رو داشته باشی خب ما که تحریمیم داخل ایرانم که نمی‌تونیم وقتی کارو ثبت کردی راحت حالا به دلار و یورو اون پولی که داره برات میادو بگیری خب قطعاً اگر تحت یک لیبلی باشی و این لیبل این کارو برات انجام بده چون باید حساب خارج از کشور داشته باشی باید دسترسی داشته باشی به اونور که بتونی این پول رو بگیری بعد از طرفی خب ما داریم همه این کارا رو می‌کنیم یعنی حالا ما یک بستری رو فراهم کردیم یک فونداسی رو برای کارمون ریختیم یک چهارچوبی داریم یه تیمی رو چیدیم آن‌ها دارن همه این کارا رو برای ما می‌کنن دیگه موزیک رو می‌گیریم، ثبتش می‌کنیم هر چند ماه یه بار به آرتیست گزارش می‌دیم که آقا وضعیت به این صورته روش تبلیغات بزن حتی خوب داره پلی میشه اون موزیکایی داشتیم که توی اسپاتیفای خودش رفته مثلاً بالای بیست سی هزار تا توی دو سه روز این‌ها رو هم داشتیم حالا اگر آرتیست بخواد خودش این کارو انجام بده صفحه یوتیوبشو بخواد فعال کنه یوتیوب یه جوریه که یه فعالیت مستمر میخواد دیگه یعنی شما باید تولید محتوای روزانه داشته باشی آیا یک آرتیست می‌تونه این کارو انجام بده، ولی خب قطعاً یک لیبل چون داره با چند نفر کار میکنه با آرتیست های مختلفی کار میکنه قطعا این کار براش خیلی یه کار ساده و راحتیه و جز روتین فعالیت‌های خودشه و در مورد بحث هزینه‌هاش گفتید انقدر برای بچه‌ها این مدلی فرهنگ‌سازی شده که اگر قراره کارت پخش بشه فلان قدر باید بدی کمتر دادی کارت دیده نمیشه اینا رفته تو گوشه ذهنشون که اگر من زیر فلان میلیون تومن هزینه کنم اصلاً کار من دیده نمیشه. خب حالا می‌خوایم ثبت کنیم می‌خوام چقدر هزینه داره من یک عددی رو میدم خیلی از بچه‌ها می‌خندن کار داخلی انقدر هزینه بعد کار خارجی این چیزی که شما میگی اینقدر هزینه کم دقیقا همینه متأسفانه، متأسفانه از عدم آگاهی آرتیست‌ها سوء استفاده شده و اون هم اینه که چون نمی‌دونن از چه طریقی کارشون پخش بشه از کدوم مسیر درست‌تره و هیچ وقت نرفتن دنبال اینکه این مسیر رو پیدا کنن یه عده آدم این کارو انجام دادن که توی پخش‌ها شاید یک دهم پولی هم که از آرتیست گرفتن هزینه پخش نشده اما بابت پخش از آرتیست گرفته شده هزینه ثبت و انتشار در پلتفرم‌های جهانی شاید یک صدم هزینه ای نباشه که داخل ایران متاسفانه از بچه‌های آرتیست گرفته میشه برای پخش‌ها.

حسام بیات: بی اطلاعی وجود داره.

پریسا کامیار: بله نمیدونم چرا بچه ها نمیرن تحقیق کنن در موردش بعضی ضرب‌المثل تو فرهنگ ما متأسفانه بد جا افتاده مثلاً خواهی نشوی رسوا همرنگ جماعت شد چرا شما اگه غرق نشی تو مسیر رودخونه باید خلاف جهت شنا کنی.

ضبط مصاحبه پریسا کامیار و سید علی حسینی درباره حقوق موسیقی

حسام بیات: خب این کپی برداریه الگوبرداری نیستش یعنی اگر بخواهیم حساب بکنیم این هنرمند یک اثری داره که با یکی دوتا نبوده استمراری اتفاق افتاده حالا با یه کار شاید مثلا ما یک الگویی رو ببینیم که عیناً اومدن کپیش کردن ولی اومده یک الگو رو به درستی ازش استفاده کرده این‌ها که خب کپی قطعاً سرنوشتش مشخصه اینجا یه سوالی که مطرح میشه خب شما اول به ما بگید که بین یوتیوب و اسپاتیفای کدوم از نظر درآمد جذاب‌تره؟

پریسا کامیار: یوتیوب

حسام بیات: قطعاً

پریسا کامیار: بله

حسام بیات: و این اختلاف خیلی بالاست چون یوتیوب می تونیم پرویو بگیم که اینقدر مثلا درآمد دارد یا پرواچ تایم بگیم رو چه نظر میگید؟

پریسا کامیار: می دونید دسترسی به یوتیوب چون برای همه راحت تره و خوب مثلا اسپاتیفای، سانگ‌کلاد یک اپلیکشن هست که

 حسام بیات: باید یک سابسکریپشن بخرین

پریسا کامیار: آفرین آره دقیقا همینطوره و خیلی از بچه ها نمیتونن حتی توی گوشیشون داشته باشن این نرم‌افزارها رو یوتیوب یه چیزیه که خب به هر حال توی همه گوشی ها هست دسترسی بهش خیلی راحته بعد الانم که اینستاگرام جزو فیلترینگ ها هستش ما برای اینکه وارد بشیم توی پلتفرم مجبوریم که فیلترشکن روشن کنیم و از این طریق اتفاقاً ما وقتی که استوری لینک یوتیوب رو می‌دیم به بچه ها بعد از ثبت اینا استوری میکنن کارشون رو و از طریق اینستاگرام و کسی که روی لینک بزنه مستقیم وارد یوتیوب میشه.

حسام بیات: مانیتایز شدن خیلی راحته.

پریسا کامیار: اره خیلی راحت شده دسترسی به یوتیوب برای همه کاربرها خیلی راحت شده من یه مقدارم اینستاگرام دیگه پخش و تبلیغات توش خدا رو شکر داره منسوخ میشه یعنی همه انجام دادن یه سری تبلیغات رو و نتیجه نگرفتن یه سری رویا فروشی‌هایی شده بود قبلاً به آرتیست‌ها که اگر شما تو اینستاگرام این کارو انجام بدی باعث میشه که،

حسام بیات: مثلا چه کاری؟

پریسا کامیار: بحث سو استفاده هست دیگه مثلا اگر شما توی این پیج ها کارت رو بزاری فقط دیده میشه حتی اگر مثلاً بگید ۱۰۰ نفر از دوستانت اد استوری کنن اون پستت رو کارت دیده نمیشه خب شما ۱۰ تا آرتیست میان به ده تا پیج کارشون رو میدن آرتیسته میاد بالا یا پیج معروف‌تر می‌شه اما چون نتیجه نگرفتند طرف اومده یه بار پخش زده خب منتظر بوده که یه اتفاق عجیب و غریبی براش بیفته نیفتاده دومین بار اومده این کارو انجام داده باز دیده نه اتفاقی نیفتاد کم کم متوجه شده که چیزی که براش به ترسیم کشیدن و گفتن که با پخش این اثر ممکنه یه اتفاق خاص و عجیب غریب توی زندگیت بیفته نیفتاده یه جای کار می‌لنگیده چی بوده خب اینستاگرام به تنهایی جواب نیست و حداقل این پیج‌هایی رو که یه پکیج می‌کنن و دست آرتیست میدن و نرخ براش می‌ذارن این پیج متوسط فلان قدر نرخشه این پیج عالیمونه اینو بذارید دیگه قطعاً اون اتفاق خاصه برات افتاده باز نیفتاده کم‌کم بچه‌ها رو نسبت به تبلیغات توی اینستاگرام سرد کرده.

حسام بیات: در واقع این‌ها فکر می‌کردن این راه پروموشن بوده.

پریسا کامیار: دقیقاً همینطوره و از طرفی هم خدا رو شکر فرهنگ سازی استفاده از یوتیوب هم داره خوب انجام میشه و بچه‌ها دارن سعی می‌کنن خودشون رو حالا کم کم اینی که دارم میگم هنوز خیلیا نسبت به این موضوع ناآگاه هستند ولی کم کم بچه‌ها دارن سعی می‌کنن که خودشونو به بازار جهانی وصل کنن اما در مورد بازار جهانی هم اینو بهتون بگم که داستان، داستان برندسازیه، برندسازی تو یک شب و با پخش یک اثر اتفاق نمی‌افته توی برندسازی ما میگیم برندسازی زمانی درست شکل می‌گیره که پلکانی باشه. این هم همینطوره شما وقتی که کارتو تو بازار جهانی ثبت می‌کنی با یک‌ها هیچ اتفاقی برات نمی‌افته اما ثبت کردی خودتو به عنوان آرتیست رسمی معرفی کردی کار دوم میاد چند نفر دیگه تو دنیا می‌بیننت یعنی این محدود نمیشه فقط به یه فضای که توی ذهن همه ما هستش و کارهای بعدی هم همینطور استمرار باید در کار باشه آرتیست باید پلن داشته باشه و باز هم تاکید می‌کنم که با ۱ و ۲ اثری که تولید میشه اتفاق خاصی آرتیست نمی‌افته اگر می‌خوای آرتیست باشید باید یک برنامه درست و روشن برای خودتون داشته باشید از این طریق هستش که در یک سال نه دو سال نه، قطعاً دیگه سال سوم شما یه نتیجه‌ای می‌گیرید دیگه به شرطی که به روز باشی و با سرعت جهانی بتونی خودت رو وفق بدی.

حسام بیات: اینکه می‌فرمایید تو سال سوم نتیجه می‌گیرید حالا با توجه به اینکه برنامه یوتیوب مشخص هستش بر پایه یک استمرار وجود داره توش و شما هم متخصص پرسونال برندینگ هستید. آیا در واقع با آرتیست های که فعالیت می‌کنید یا افرادی که تو این حوزه کار می کنند یک نسخه مشخصی وجود داره یعنی در واقع چند مرحله را باید طی بکنند تا این اتفاق براشون بیفته؟

پریسا کامیار: ببینید یه چیزایی هستش که در واقع اون بستر اولیه که همه باید داشته باشن یعنی یک آرتیست باید یک پکیج کاملی باشه از صدا، از تصویر از اون استعداد و توانایی ذاتی که داره سن و سالش اینا یه چیز جزئیاتیه که خب برای اینکه شما یک آرتیست رو بخوای معرفی کنی که خواننده هست و می‌تونه توی حوزه موزیک فعالیت داشته باشه باید داشته باشه. داشته باشه بیشتر کمکش می‌کنه و مرحله بعدی تولید هست تولید کاری که اگر تولید شما از انتخاب شعر و ملودی، ترانه گرفته تا حالا خط ملودی تنظیم کننده کسی که کار رو میکس برات میکنه کاوری که تهیه می‌کنی این‌ها دیگه می‌شه پکیج. دومی که کار از طریق آرتیست تولید شده و این هم باز می‌تونه کمک کنه اما اینکه حالا یه نفر بخواد با یک تهیه کننده یا اسپانسری فعالیت بکنه باز هم میگم برمیگرده به امتیازاتی که خود آرتیست میتونه داشته باشه و از طرفی هم تولیدات زیادی که آرتیست می‌تونه با برنامه‌ریزی مشخصی کار تولید کنه.

حسام بیات: و این برنامه رو مثلاً یک مشاور پرسنل برندینگ براش طراحی می‌کنه.

پریسا کامیار: قطعا باید یک نفری باشه که متخصص باشه چون که کسی که میاد علاقه داره معمولاً این بچه‌ها مثلاً رنج سنی ۲۰ تا ۳۰ سالن دیگه خب یه تایمی داره از زندگیشون میگذره یک انرژی در کنارش هزینه داره میشه بابت این کار بهتره که در کنار یک متخصص این اتفاق‌ها بیفته اگر بخواد سال‌ها آزمون خطا بکنه تا به یه جایی برسه خب یه دفعه برمی‌گرده می‌بینه که یک تایم زیادی رو از دست داده و به اون نتیجه مطلوب هم نرسیده بهتره حالا یک مشاور هنری باشه بهتره یک مشاور پرسونال برندینگ باشه کسی باشه که بتونه راهنمایی‌های درستی به این بکنه تا این بتونه اون مسیری که می‌خواد حالا خودش توی ۱۰ سال بره کوتاه براش بشه و تو دو سه سال حداقل نتیجه بگیره.

حسام بیات: و درواقع می‌تونیم بگیم یه پرسونال برند یا مثلا یک مشاور پرسونال برند اگر بخواهیم بهتر بگیم توی این برنامه راهنمایش میکنه، نظرات از جنس روابط عمومی بهش میده فعالیتش رو توی رسانه ها در واقع برنامه ریزی میکنه و حتی میتونه در واقع اون تصویری که میخواد از خودش به دیگران نشون بده رو به بهترین نحو نشون بده.

پریسا کامیار: دقیقا همینطوره بله

حسام بیات: یه اتفاقی اینجا وجود داره که حالا تو موسیقی وضعیتش خیلی مشخصه و البته خب میشه الگوهایی را مطرح کرد میشه نمونه‌های خوبی رو نشون داد خیلی دوست دارم در واقع نظرتون رو بدونم در حال حاضر پرسونال برندینگ رو چه جوری میشه تعریف کرد و اگر ما بخواهیم یک نگاهی به برندینگ داشته باشیم پرسنل برندینگ عنوانانی هستش که شاید در یک دهه گذشته خیلی برای همه جذاب بوده.

پریسا کامیار: دقیقا همینطوره برای اینکه مدل فعالیت آدما تغییر کرده توی جامعه فضای آنلاینی که به وجود اومده بین همه و استفاده از فضای مجازی این فرصت رو به همه افراد داده تا بتونن خودشون رو به دیگران معرفی کنن شاید قبلاً یک خانم خانه‌دار فقط یک خانم خانه‌دار بود اما امروز می‌بینیم که اون خانم هم یک پیجی برای خودش باز کرده داره برندینگ خودشو از طریق خیاطی آشپزی آموزش‌های این مدلی به دیگران ارائه میده از همین جا ما متوجه می‌شیم که بحث پرسونال برندینگ بحث خیلی خیلی مهمی هست و همه ما به این برند شدنه و برندسازی شخصی نیاز داریم همونطور که اوایل عرایضم خدمتتون گفتم همه ما آدم‌ها یک توانایی داریم و خداوند به خاطر اون توانایی هست که به خودش به خلقت انسان آفرین گفت و جالبه بدونید که توانایی هر کدوم از ما مثل اثر انگشتمون منحصر به فرده فقط اینکه باید این رو پیداش کنیم و تقویتش کنیم و بدونیم که توی چه مسیری باید ازش استفاده کنیم. داستان برمی‌گرده به اون داستان رسالتی که بر عهده ما گذاشته شده اما چون الان فضای رقابتی خیلی زیادی بین همه هست تو تمام حرفه‌ها که البته موزیک هم شامل این داستان میشه و رقابت در اون هم خیلی زیاده ولی واقعاً همه حرفه‌ها الان درگیر داستان پرسونال برندینگ هستند و همه دوست دارن که یه جوری خودشون رو و مهارت و حرفه‌شون رو به دیگران معرفی کنند ما در واقع باید تغییر کنیم ما الان داریم در دورانی زندگی می‌کنیم که باید تغییر کنیم، اگر تغییر نکنیم، رشد نمی‌کنیم؛ اگر رشد نکنیم، زندگی نمی‌کنیم و در انتها به یه جایی می‌رسیم که می‌بینیم ای داد بیداد این مسیری که اومدیم مسیر درستی نبوده و نتیجه مطلوبی ازش نگرفتیم به خاطر همین بهتره که از متخصصش استفاده کنیم در کنار کسی باشیم که مشاوره درستی به ما میده و صرفاً فقط آدم‌هایی نباشن که دنبال منافع خودشون هستن منافع دیگران هم در نظر بگیرن اگر من قرار هست در کار خودم رشد کنم و پیشرفتی داشته باشم از آدم درستش سعی کنم که مشورت بگیرم از فرد متخصص در واقع مشورت بگیرم و این خیلی کمک میکنه به اینکه من بتونم پرسون برندینگ خودم رو پیدا کنم و اینکه اگر قرار هست تغییر کنیم باید خلاق باشیم باید نوآور باشیم و باید سازنده باشیم و ما می‌تونیم این اتفاق رو در زندگی خودمون و دیگران رقم بزنیم.

پشت صحنه ضبط ویدیو کست نقطه اشتراک با پریسا کامیار درباره پخش موسیقی و درآمد از یوتیوب

حسام بیات: خیلی ممنونم از توجهتون توی این قسمت میزبان خانم پریسا کامیار بودیم اگر دوست دارید که بحث حوزه موسیقی رو ادامه بدیم لطفاً به صفحه پریسا کامیار یا صفحه استودیو فردا مراجعه کنید برای ما کامنت بذارید و بگید که کدوم بخش این صحبت براتون جذاب بود و قطعاً خب ما فکر میکنیم که بحث پرسنل برندینگ هم خیلی جای کار داره لطفاً برای ما بگید که چه بخشی براتون بیش از حد جذاب بود خیلی از شما متشکرم خسته نباشید مرسی

پریسا کامیار: خواهش میکنم متشکر از شما خدا قوت

حسام بیات:  مرسی     

۱
۲
۳
۴
۵
میانگین امتیازات ۵ از ۵
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *